..

تنهایی در پس یک مرگ

مرگی بی محابا

و آرام

به سوی آتشگاهی مذاب

و درد

پیوسته و پر التهاب

چه عبثی!

از مردن به مردن پناه بردن...

تنها تنهایی را شاید پس گرفتن

و این تنهایی

چقدر آرزوست...

گربه ی سیاه شوم نیست...