گربه ی سیاه شوم نیست

برای بار اول

آغاز شدم دیروز

آغازی نه از سر اجبار و نخواستن

خواستم باشم و در دقیقه ای موهوم خود را عریان و خونین

یافتم

اشک نریختم

خیره به اقبالی سیاه

خیره به بخل گذر لحظه ها

من دیروز

امروز

و هر زمانی

متولد می شوم

هر آن که امر کنم...!

من تشنج میکنم که تو

در آغوشم بگیری

و تو 

میسوزانیم و خاکسترم را لگد مال میکنی

من اشک میریزم که تو

لبخندم را جستجو کنی

و تو

بر قلبم تف میکنی 

من نمیروم که تو

بودنم را ستایش کنی

و تو

ضعف و بی جانی ام را بر سرم میکوبی

حماقت من و بی رحمی تو

دنیای بی شوق و نوری از عشق ساخته است.

باید خاموش شویم

اگر زنده بمانیم!

سرگذشت این کودک پنج ساله 

بلوغ نیست!

او همان جنین سقط شده ایست

که خون دلم را در دهانش ریختم

میان قنداق پر پیچیدمش

و او

فاسد شد!

تنها تکه گوشتی بی جان بود

خریت خاموش من او را دفن نکرد

و ابلهانه می اندیشیدم

که قنداق پر و خون پر طرفدار من، می رویاندش!

همچون گلدانی خشک

امید به زنده کردنش داشتم!

افسوس که او، مرده بود..